Замошша

Сэрца ўзрушыць у любой далі
Успамінаў колкая пароша.
Самым прыгажэйшым на зямлі
Мне здаецца роднае Замошша.

Там свяціла сонейка ярчэй,
Нібы воск, смала сцякала з гонты.
Там з шырокіх бацькавых плячэй
Першыя убачыў гарызонты;

Там нямымі сведкамі падзей
Курганы зарослыя спачылі.
Чалавекам быць сярод людзей
Змалку землякі мяне вучылі.
1955 г.
Комментарии
Добавить новый Поиск
Оставить комментарий
Имя:
Email:
 
Тема:
UBB-Код:
[b] [i] [u] [url] [quote] [code] [img] 
 
 
Пожалуйста, введите проверочный код, который Вы видите на картинке.

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."

 
 Каталог TUT.BY